Thermoplastische elastomeren (TPE) werden commercieel geïntroduceerd in de jaren 60 van de 20ste eeuw als polymeermaterialen die de verwerkbaarheid en recycleerbaarheid van thermoplastische materialen combineren met de karakteristieke eigenschappen van gevulkaniseerde rubbers zoals elasticiteit en flexibiliteit. Over de jaren heen zijn er vele verschillende soorten TPE-materialen ontwikkeld waarbij de verschillende chemische structuren van de polymeren de materialen andere eigenschappen geeft (zie figuur hieronder). Deze verschillen in chemische structuren worden aangeduid door de verschillende letters op het einde van de benaming (S staat voor styreen gebaseerde block-copolymeren, O voor polyolefine gebaseerd, A voor polyamide gebaseerd, enzovoort).
Desondanks het feit dat deze materialen al meer dan een halve eeuw commercieel verkrijgbaar zijn blijft kennis en ervaring beperkt binnen de Interreg-regio Vlaanderen-Frankrijk-Wallonië i.v.m. de verwerkbaarheid van TPE-materialen en de additionele eigenschappen van deze materialen t.o.v. courant ingezette thermoplastische materialen. Het Elast2Sustain-project werd voorafgegaan door het Interreg-project Elasto-Plast (2016-2021) waarbij bedrijven vertrouwd gemaakt werden met de rijke mogelijkheden die thermoplastische elastomeren bieden om eigenschappen van producten te verhogen. Door de sterke interesse van de bevraagde bedrijven omtrent duurzaamheid, recyclage van TPE-materialen, circulariteit en inzetbaarheid van TPE-recyclaat kwam het Elast2Sustain-project tot stand. Binnen dit project zijn er 3 onderzoekluiken namelijk mechanische recyclage, chemische recyclage en ontwikkeling van biogebaseerde TPE-materialen.
